Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

maandag 16 januari 2017

doen!

Een droom.
Een droom die uitgekomen is, onze pipowagen mag gebruikt worden als B&;B.
Met kerst logeerden de eerste betaalde gasten er in.
Hadden het fijn naar hun zin en genoten.
En daarna vielen we stil.
Omdat we met andere zaken bezig waren.
Zaken die nu weer redelijk op de rit zijn.
Maar wij nemen even een klein beetje afstand.
We leerden wel een enorme levensles, voor ons en ook voor onze kinderen.
Wat we vooral leerden:dromen begint met doen!
Als manlief niet zo keihard gewerkt had aan de pipowagen, was deze droom nooit uitgekomen.
Niet alleen om dromen te verwezenlijken, ook voor de gewone dagelijkse zaken moet je gewoon doen! Als ik na een week werken in een gezinnetje thuis kom, is het huis echt niet perfect op orde, dan moet ik aan de slag. Doen!
Wat opruimen, een was aanzetten, en aan het poetsen.
Niet dat ik daar dan altijd zin in heb ( vaak voel ik me zelfs een beetje zielig, heb ik net alles keurig op orde in het gezinnetje, kan ik thuis wéér aan de slag), maar ik doe het wel.
Inmiddels weet ik wat er helpt om te beginnen.
Een fijn muziekje aan, een sopje van eigengemaakt schoonmaakmiddel ( geur doet ook wat, soms zet ik zelfs alvast een lekker geurkaarsje aan), en het mezelf niet te moeilijk maken in de dagen dat ik werk.

Voorheen vond ik dat ik geen wegwerpdoekjes mocht gebruiken.
Maar elke ochtend al met een emmer sop aan de slag voor het werk, was niet te doen.
Nu gebruik ik toch zo'n doekje, om 's ochtends even het toilet netjes te maken, of een wastafel bij te houden.Ik probeerde ze zelf te maken, maar dan had ik een bakje met koud water, dat werkte niet goed. Wie weet vind ik nog een beter recept. We zijn allemaal maar mensen die hun best doen, en perfectionisme  kan er voor zorgen dat je stil valt, in plaats van in actie komt.
Zo'n doekje, maakt dat ik het netjes houd, zonder te veel gedoe, waardoor ik na die acht dagen, buitenshuis werken, makkelijker thuis de draad op pak.
En dat is voor iedereen in huis fijn.

Want laten we eerlijk zijn: veel liever duik ik de keuken in!
Hier de boeren ovenschotel van Sam Stern ( uit mega vega), voor harde werkers een goede kost.
Of ( speciaal voor onze jongste), kipsalon.
Dan heb je een goed bord eten.
 Of ik brei een vaatdoekje.
Helaas was ik al begonnen en bleek het niet de gewenste kleur.
Even geduld Jezebelle, het komt goed!
Dit werd een heel lekker fris ( door de sinaasappel) wortelsoepje.
Na een workshop food ( die overigens helaas erg tegen viel), lunchten we bij ons thuis.
Wortelsoepje, hartige taart met groene asperges en geitenkaas en eigenlijk een lekker toetje. Laten we dat toetje toch vergeten zijn!
Pas bij het afruimen van de tafel ( terwijl de andere dames de afwas deden), zag ik ze weer staan in de koelkast. De dames hebben het ( in mini weckpotje gemaakte) toetje maar mee naar huis genomen , om het later op te eten. Kreeg ik toch een grappige selfie later: dame eet toetje bij kacheltje, heerlijk humor heeft die dame!
Iets minder grappig: na de workshop mocht je ( als je dat aandurfde) op een speciale weegschaal gaan staan.
Uitkomst: oeps!
Net te zwaar, gelukkig wel een voldoende wat betreft vetgehalte , en niet veel vet rond organen ( zou dat echt allemaal zomaar met een weegschaal te meten zijn), goed metabolisme:
 Metabolisme is een ander woord voor stofwisseling. Metabolisme is de manier en de snelheid waarop je lichaam calorieën, die je via je eten en drinken binnen krijgt, omzet in energie. Hoe beter en hoe sneller je metabolisme werkt, hoe beter je in staat bent af te vallen of je gewicht juist te behouden( bron bewust gezond).

Maar mijn leeftijd op de weegschaal, was toch echt hoger dan mijn echte leeftijd.
Tijd om in actie te komen, niet alleen zeggen dat ik moet bewegen ( en braaf 1x per week gaan sporten), maar ook daadwerkelijk meer gaan bewegen.
Ook hier: doen!

 Ik eet veel gezond eten, met de nadruk op veel...
Iets minder grote porties en meer bewegen, is mijn nieuwe doel.
Kunst is om niet te snel te willen gaan.
Om nu niet de moed te verliezen.
Moraal van dit verhaal?
Ga aan de slag!
Of het nu een wandeling maken is, je badkamer eens goed poetsen, je diepvries uitruimen en schoonmaken ( staat hier vandaag op het program) doe iets!
Al begin je maar met de afwas, zet een wasje aan en ruim wat op ( liefst ook wat weggooien, al zoek je maar wat tijdschriften uit. In de papierbak ermee ( of direct naar iemand brengen die er bij mee is), maar meteen het huis uit!
Maak het gezellig en ga aan de slag.
Niet uitstellen, doen!
Dan kun je vanavond heerlijk tevreden rondkijken in je frisse huis.

Groetjes, Franca.



zaterdag 24 december 2016

Fijne kerstdagen en een gelukkig 2017

Fijne kerstdagen en een gelukkig 2017!



Met een fijn nieuwtje, we mogen de pipowagen gaan gebruiken als B&B!


groetjes, Franca.

dinsdag 20 december 2016

wat hebben we het goed

Of ik dit recept wel wil onthouden?
Kennelijk beviel het jongste.
Kruidentaart met een salade.
Bakken voor een vriendin, ze eet volgens een dieet van een foodcoach.
Dadels om te zoeten mogen wel , vandaar dit recept.
 Het begint met een groen prutje.
Vervolgens wat geel (de banaan), bruin ( dadels) , een paar eieren en nog wat gedoe, en kijk...

Uiteindelijk ging er een prima aanvaardbare schaal brownie mee richting koffie.
Ik heb mogen proeven, en ga het zeker nog eens voor mezelf maken.
 Een artikel in een tijdschrift.
Een oud tijdschrift ( voor 15 cent gevonden bij de kringloop), gekocht omdat het een kerstnummer was ( van vorig jaar).
Dat artikel, dat deed me wat...
Blijkt dat de dame een boek geschreven heeft, kijk dan is het fijn dat je weer bij de bieb bent.
Aangevraagd en gekregen.
En dan ga je lezen...
Wat moet ik daar nou van zeggen?
Hard ? Ja.
Mooi? Ja.
Indrukwekkend? Enorm.
Bewonderenswaardig, rauw, met tranen in je ogen lezen.
Dit boek , dat is een aanrader voor iedereen die een klein beetje inzicht wil krijgen in wat er gebeurd als iemand op jonge leeftijd haar man verliest.
Nog niet zo lang geleden was ik in huis bij een dame die dat meegemaakt had.
Ik dacht dat ik het wel een beetje kon snappen.
Nou niet dus.
Mocht je hier lezen lieve dame.....het spijt me oprecht, ik snapte er geen steek van.
 Iets heel anders.
Er kwam een dame om samen met mij iets te koken.
Ik gaf haar eerder het recept, maar dat liep uit op de vuilnisbak ( en ik vond het nog wel zo simpel). We maakte wat ( en het werd heerlijk, ik wist het wel, ze kan echt goed koken).
Even glurend hoe het met mijn kerstversiering stond, zag ze dit raam.
Gooi die geraniums toch weg!
Die zijn op en horen niet bij kerst.
Daar kan ik nou helemaal verbaast van worden.
Oké, een schoonheidsprijs verdienen ze niet ( te lang, krom), maar ze bloeien en ik heb er nog gewoon lol in.
En dat een plant niet bij een bepaalde tijd van het jaar past?
Grappig hoe verschillend we soms zijn.
 Heeft ze vast mijn plank voor de kerstkaarten heel erg vreemd gevonden...
En het glazen kastje wat ik dit jaar gebruik als alternatieve kerststal nog vreemder....
Hier is niks vreemds aan ( en het doet me denken aan de lieve dame die het me gaf).
Niet de mooiste foto, maar een boom met liefde gehaald( vlak bij, door manlief op de fiets, omdat hij mensen aan het helpen is om heel veel op te ruimen, en omdat die onze aanhanger en kruiwagen gebruiken).
Dus, ja een beetje kaal hier en daar, een beetje krom, maar de liefste kerstboom die je kunt bedenken!
Nieuwe fudge gemaakt.
Omdat dit het alle allerlaatste stukje was, en omdat het heerlijk is om even iets kleins en lekkers uit de diepvries te kunnen halen!

Snel even burgers gemaakt van de groenten van gisteren ( was mezelf vergeten , had alleen vlees).


Geroosterde spruitjes met druiven en noten, klaar om de oven in te gaan.
Met kerstmis zijn we niet thuis zei dochterlief...
Oeps, dat is even slikken, ik ben zo gek op kerst, alle kinderen rond de tafel.
Geen punt, dan schuiven we het toch naar voren.

En zo hadden we gisterenavond, gewoon na een werkdag, een fijn kerstdiner!
Maakte dochterlief en vriendje op zondag een echte oma soep ( en ik voor mezelf gisteren nog snel een heerlijk wortelsoepje).
Brouwde jongste en vriendinnetje een tussen gerecht.
En stonden oudste en ik gisteren flink wat groenten te snijden uit de moestuin,voor nog een herfstgroenten ovenschotel, kookte ik een kilo stoofpeertjes, en bakte twee beenhammetjes met Champions er bij, en een flinke pan vol kleine aardappeltjes , en maakte deze bak vol spruitjes. Oudste maakte ook nog een heerlijk chocolade toetje. En in de vriezer stond ijstaart ( omdat sommige tradities bij kerst horen).
De tafel gedekt, klaar, wachtend op de kinderen...
En natuurlijk ging het op de manier zoals alles bij ons verloopt.
Rommel, chaos, veel gelach, genieten, smullen, veel te veel eten.
Hielp manlief ( hij deed het meeste) de enorme afwas weg te krijgen.

Vandaag geniet ik na.
Rommel wat ik huis en denk aan gisteravond.
Hoe lekker we aten, hoe gezellig het was.

Denkend aan de dame van het boek, denkend aan alle nare dingen die ( ook gisteravond) in de wereld gebeuren, denkend aan de mensen die we kennen, die over een paar weken uit hun huis moeten zijn.....
Dan mag je er best even bij stil staan...
Wat hebben we het goed!

groetjes, Franca.

maandag 12 december 2016

uitstelgedrag

Wat ga je doen als je vanmiddag een bijscholing hebt, en dus zou moeten leren?
Een blogje schrijven.
Als dat geen uitstelgedrag is.
Maar goed, nog geen kerstboom, takken of kerststukjes in huis, en toch al kerstsfeer.
Zo blij met mijn kringloop vondst!
Het lag nog in het boodschappenkarretje van de dame die de kersthoek aan het bijvullen was, na netjes vragen ( braafste meisje van de klas toch), mocht ik alvast kijken.
Er zat namelijk een ander venstertje voor ( van een ooievaar en een baby'tje nog wel), niet kerstachtig. Tot ik zag dat dit tafereeltje er met een elastiekje bij zat...
Zo blij, en dat voor 4,50.
Manlief kocht twee mispel boompjes via marktplaats.
Even ophalen, zei hij. Zie ik hem langs het huiskamerraam komen met het dak open!
December!
Of hij het koud had?
Maar de boompjes kwamen netjes thuis!
Voordeel van een krant moeten kopen om een kalender te krijgen....Heb je lekker leesvoer bij je boterham.
Ik heb ze al jaren.
Ooit gekregen van de kinderen voor mijn verjaardag.
Maar ik moet er steeds aan denken dat ze niet op de foto komen ( en wat doe ik nu....), het ziet er echt niet meer uit.
Dus kocht ik nieuwe.
En nou , nou twijfel ik, moet ik toch proberen om een nieuw stofje rond de oude te maken?
 Ik doe het niet zo snel, zomaar iets nieuws kopen.
Meestal is het tweedehands , kringloopwinkel.
Niet alleen gunstig voor de prijs, dan voel ik me ook minder schuldig.
Ben ik ( hopelijk) niet degene die er voor zorgt dat er kindjes achter een naaimachine zitten...
De schaal is ook nieuw, gekregen van punten van een supermarkt.
Omdat mijn lasagne schaal bij dochterlief niet in haar minioventje past.
Deze hopelijk wel. Kan ik weer eens een lekkere ovenschotel cadeau doen!
Zondagmiddag. Oudste is werken, manlief is samen met jongste bij bekenden aan het helpen. Het huis is verkocht, maar er moet nog veel geruimd worden.
Ik mag niet mee...
Soms heeft die man van mij gewoon gelijk.
Ik zou me veel te druk gaan maken, dus blijf ik ( onder licht protest) netjes thuis.
Kan ik huiswerk maken....
Maar ja, ik kan daar niet helpen, maar wel zorgen dat er een goede pot eten staat als ze thuis komen.
Hier het soepje toen het net op stond. Later werd het een heel stevige soep.
Jongste vond het zelfs super lekker ( het hielp misschien dat ik in het pannetje voor de mannen, het restje spareribs verwerkt had van de dag er voor).
Maar de mijne ( zonder vlees) was ook een aanrader. Terwijl de ingrediënten zo simpel zijn.
Soep voor harde werkers!
 Tja, en met dit boek toch in handen...
Kon ik dit ook nog wel even maken.
Maar waar stonden nou die pastinaken?
Ik kon ze niet vinden in de moestuin ( naast de wortelen zei manlief later, maar er is bijna geen groen meer te zien). Dan maar een courgette er bij.
Weer: zo simpel, zo lekker!
En nu ik weet waar de pastinaken staan, deze week nog in herhaling met pastinaak.
Voor mij zo, voor de mannen met aardappels en verse worst.
Het sausje , Griekse yoghurt met heel dun gesneden lente uitjes en nog wat munt, citroensap en peper en zout. Meer moet dat niet zijn ( en het was ook lekker boven op de soep).

Twee beloftes...daarover later meer.
Voor nu: schop onder mijn....een kop koffie en aan de slag.
Klaar met dat uitstelgedrag!

Fijne week!
groetjes, Franca.