Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zaterdag 20 augustus 2016

even iets laten horen

Eten door manlief gemaakt ( en weer een paar courgettes op).
Het laatste gezin kostte kruim. Niet door een slechte situatie, maar door een wel erg moeizaam lopende borstvoeding.
Zowat alles haalde ik uit de kast om de voeding te doen slagen.
Uiteindelijk stemde de kraamvrouw in met het vragen van hulp aan een lactatiekundige.
Zij besloot uiteindelijk ( toen waren de acht dagen kraamtijd al voorbij) om een rustpauze in te lassen. Even niet aan de borst , kolven en in flesje geven.
Wij hadden hem ( uiteindelijk wel met tepelhoedje) aan de borst en groeiend, maar het was wel heel pittig voor de kraamvrouw. Volgens de lactatiekundige was dit kindje er een uit de top tien van moeilijk aan te leggen kindjes...
En nu is het aan haar, loslaten Franca!
Hoe fijn is het dan dat de ene dag manlief, en de andere dag dochterlief, voor het eten zorgden.Waarbij dochter het voor elkaar krijgt om zelfs van restjes een klein feestje te maken.
Voor dochter en manlief een half stokbroodje met wat groen en een rest vlees van gisteren.
Op mijn bordje:
Het allerlaatste restje pannenkoeken-stroganof ( daar moet je echt niks van weg gooien, zo lekker) en zoete aardappelcurry met spinazie ( uit: de vegetarische studentenkookgids).
Ook al zo lekker, en wegens restjesdag: een wrapje er bij.
 https://vegetarischeteniseenfeest.wordpress.com/2015/10/28/paddenstoelenstroganoff/
 http://www.smulweb.nl/recepten/1424627/Zoete-aardappelcurry-met-spinazie

Het is de entourage die mee helpt, de tafel mooi gedekt, bloemetje er bij, servetjes, en natuurlijk buiten eten met dit mooie weer.
Door dochterlief uit een spinnenweb gered ( jammer voor de spin).
Een groene baken ( de moestuin in volledig zomerkleed).
Heerlijk wegkruip-trui. Gevonden in de kringloopwinkel.
Boekje van aardige dame gehad, en daar maakte ik iets uit...

Rabarberjam, en op zijn kop rabarbertaart ( hier voor die de oven in ging).
Zo kwam de taart uit de oven.
Zo is de omgekeerde taart geworden.
Zo konden manlief en ik 's avonds genieten van de taart.
En daar ligt ook het andere vaatdoekje , en toch is het "normale, gebruikelijke patroontje", veel leuker om te doen!
En verder: maakte ik nog een vaatdoekje ( dat verzet de gedachten zo fijn).
Besloot mijn auto om wat problemen te geven ( met starten en zo), wat natuurlijk mag na 15 jaar trouw gebruik, maar nooit goed uit komt.
Ik moet nu echt op zoek naar een nieuwe ( dat mag manlief voor me doen).
Die ( manlief dus), plaatste deze week een "nieuwe" motor in zijn auto, of het niks is. En die auto...die loopt weer als een zonnetje.

Ik mis...vriendinnen en collega/vriendinnen, nichtjes en klets-vriendinnen, boek uit leen vriendinnen , en sport-vriendinnen.
Gelukkig heb ik nog wel een rondje gelopen met collega's en met een buurvrouw een paar avonden gefietst.
Wat zal ik blij zijn als de drukke vakantieperiode op het werk achter de rug is, zodat we niet meer extra terug hoeven te bellen ( en er 's middags een gezinnetje bij krijgen), dat we weer de normale uren werken, en vooral: dat ik weer mijn normale dagen vrij ben.
Zodat er weer tijd is voor die fijne mensen en leuke dingen!
Nog even volhouden, komt goed.

O ja, de gemeente wil even weten hoe hoog de pipowagen is...en hoe hoog de schuur....en waar er ruimte is voor de gasten om te parkeren ( ze hoeven echt niet op straat te parkeren). Nieuwe tekeningen gaan hun richting in, maar intussen hebben ze wel de datum weer opgeschort . Je zou er moe van worden, maar we houden vol!
Duimen jullie met ons mee dat het uiteindelijk ooit mag gaan lukken?

Geniet van lieve mensen om je heen!
groetjes, Franca.

zondag 7 augustus 2016

drie keer courgettes

De moestuin geeft royaal.
Daar moeten we iets mee.
Te beginnen met een beproeft en geliefd recept.
Een met gehakt, een met boontjes.
Deze met...
Deze zonder vlees ( en beide gingen hierna nog even terug de oven in).

Niet direct de volgende dag hoor, maar een paar dagen later zocht ik een nieuw courgette recept. Deze vond ik op smulweb: zomerse courgette ovenschotel.

Er stond als commentaar bij: vreemd maar erg lekker.
Opnieuw een vegetarische en niet vegetarische versie.
Een paar ons extra courgette ( die hebben we genoeg), en geen 200, maar 250 gram champions (gewoon het hele bakje) , in twee porties bakken ( en maar in een de ham toevoegen).
De saus bleef dezelfde hoeveelheid ( verdeelde ik gewoon over de twee schalen).
Jongste ( die niet echt gek is op courgettes) keek wat bedenkelijk toen de schalen op tafel kwamen. En eerlijk is eerlijk: toen ik nog aan het koken was, bedacht ik dat ik nu wel een flink risico liep; maar een gerecht, niks te kiezen als het tegen zou vallen....en zo vreemd met die kwark.
Wat een meeval!
Jongste schepte twee keer bij, en iedereen vond het echt lekker.
Ten slotte : Hartige cake met courgette en zalm.
Uit : wat eten we vandaag? van Susan Aretz.
Maar ook hier te vinden:
http://www.smulpaapje.nl/blog/smulpaapje-kookt--hartige-cake/





Manlief kookte ( en ik zat er bij met een wijntje en las het recept voor), hoe goed kun je het hebben?

Net uit de oven, wat een plaatje.
Lijkt precies op de foto bij het recept toch?
Een waarschuwing: even af laten koelen voor je gaat eten! Jongens wat kan iets heet zijn! Vast door de kaas. Iets koeler (later op de avond) bleek het nog steeds erg lekker te zijn.
We hebben er samen heerlijk van gesmuld.
Lief van opa, om courgette planten bij te kopen, maar jongens wat hebben we nu veel courgettes!  We geven ze in grote getale weg, maar ze blijven komen!
Of we nog wat meer deden als courgettes klaar maken? Ja hoor!
Bakken met rabarber, een breiwerkje afmaken, zeepspiritus maken en zelf vloeibare zeep maken voor het zeeppompje met een babyzeepje . Maar genoeg voor vandaag!
      
groetjes, Franca.                                                                                                                                                      
 


donderdag 28 juli 2016

het lijkt vaak zo gewoon , het is zo bijzonder

Uitgeleende boeken terug met een recept.
Spelen met de nieuwe camera.
Nog eentje.
De rozen bij de veranda: nog even genieten , nu het nog kan.
Nu 15 procent korting. Nog een enorme luxe, maar lekker!
Fiets route uitzoeken, voor een fietstochtje met een vriendin.
Een foto maken van je nieuwe breiwerkje (terwijl je je kook schort nog aan hebt) en ineens je moeders handen herkennen.
Een nieuw vaatdoek patroontje.
Lekker simpel.
 Zoveel onderhanden, dan krijg je zo'n tafel.
Inclusief de gebreide tas (  hengels breien is een rot werkje) die nodig afgemaakt moet worden. De baby sokjes die mee mogen in de felicitatiekaart ( hoera zwanger).
Het boek wat ik ( ook nog tussendoor) lees, en een nieuw tijdschrift.
En dat is alleen de grote tafel.
Dit is de salon tafel.
Met het baby truitje wat klaar is ( nu nog in elkaar zetten), het nieuwe breiwerk, en het boek wat altijd een van mijn favorieten zal blijven ( ooit beschreven in de Genoeg waarom).

En weet je wat?
Het kan me lekker niks schelen.
Dit is mijn ( ons) huis, waar wij leven zoals wij dat fijn vinden.
Geen  design, niet minimalistisch, gewoon ons thuis.
Waar wij en de mensen om ons heen zich thuis mogen voelen.

Zoveel gebeurd in mijn vrije dagen.
Een etentje, een dame die kwam logeren, een vriendin op de koffie in de tuin en een in de avond in de veranda ( met borreltje), een stel wat  's avonds kwam borrelen ( en afscheid nemen wegens verhuizing naar Oostenrijk), een lange wandeling, een flinke fietstocht, werken en poetsen in huis, rommelen in de tuin, prachtige berichten van een prille zwangerschap en een mooie geboorte. Een prachtige bruid gezien. Nieuwe recepten gemaakt, oude recepten gekregen en een nieuw breiwerkje op de pennen, iemand die onverwacht mee at, en een maat van oudste die juist op die ( voor haar droevige ) dag , de juiste toon wist te vinden zodat ze even het verdriet op de achtergrond kon zetten, heel ouderwets een stekje van een citroen geranium weg geven.

Jongens wat een rijkdom!
Zo veel om dankbaar voor te zijn.

Waarom ik dit nu extra besef?
..........
En daar stond net nog een droevig stukje, wat ik bewust wis.
Te veel ellende om hier te plaatsen.
Dit weten is genoeg:

Geniet lieve mensen, zoveel en zolang als je kunt!
Van alle schijnbaar gewone, kleine dingen en alle lieve mensen om je heen.

lieve groetjes, Franca.



dinsdag 26 juli 2016

in de bonen en dwars door de tuin

Het blijft een mooi plaatje.
De koeien in de wei, onder de boom.
Je zou zo'n uitzicht hebben vanaf de moestuin.
Hier kwam ik voor: de bonen.
Gemak dient de mens: ik heb er een krukje bij gepakt.
De buit van vandaag, twee gezinnen extra blij kunnen maken.
De boter boontjes zijn vandaag voor dochterlief ( en de te dikke exemplaren gingen in de "dwars door de tuin soep"van Annemiek).
Recept op haar blog te vinden.
Onze mannen ( en de aangeschoven vriendin), smulde er van. Jongste maakte met plezier de pan leeg.
Als je dan toch je camera bij hebt in de tuin....appeltjes.
Aan de appelboom bij de pipowagen.
Hergebruik: de oude slaapkamer ramen voor de minikas.
Dat gaat leuk en snel, dacht opa, en hij kocht zeven ( we hadden er al vier) courgette planten bij... Dus zo'n 56 extra courgettes te verwachten... Jongste wist spontaan wat mensen te noemen die er vast blij mee zijn ( als hij ze maar niet allemaal hoeft te eten).

 Stuk moestuin.
De druiven tegen de achtermuur van het huis.
Het beloofd een rijke oogst te worden.
 Dochterlief zorgde voor een gezellige tafel voor de koffievisite.
Ik heb beloofd een pleister klaar te leggen...kan ik over mijn kwebbel mond plakken, zodat vriendin de kans heeft om rustig alles over haar dochters bruiloft te vertellen...
Die bleek grandioos geweest te zijn. Alles zoals ze hadden gedroomd, wat wil je nog meer?
De bloemen van het etentje vallen inmiddels uit.
En zelfs dat geeft nog een best mooi plaatje.
Nog wat kleur uit de voortuin.

Dan snel weer aan de slag.
Cadeautjes inpakken, kaartjes versturen ( zoals gewoonlijk te laat), en de was moet helemaal bij. Tijd of geen tijd, die collega /vriendin verdiend een bezoekje.
Wat vliegen vrije dagen toch om!
In deze tijd vind ik het gewoon moeilijk om huis en tuin achter te laten, ik kan er zo van genieten.

Gelukkig weet ik dat als ik een keer in een gezinnetje ben, ik dat het aller leukste vind, en de tuin even ver op de achtergrond komt.
Alles heeft zijn tijd!

Geniet van deze mooie zomerdagen!
groetjes, Franca.