Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

maandag 19 juni 2017

toch weer lang....

Of er ook weer eens een blogje over gewone dingen als eten kon komen?
Dat kan.
Al is dat eten wat anders de laatste tijd.
Oké, het was al best gezond, maar ( achteraf gezien) soms ook best zwaar.
Toen ik in een reactie van Jezebelle las dat ze onder de 75 zat, vond ik dat geweldig!
Dat wilde ik ook ( ja van slanke den was ik inmiddels een beslist iets minder slanke den geworden).
Ik probeerde het een en ander uit ( denk aan het neuzen aan het 5;2 dieet), schepte wat minder op en probeerde het zonder toetje te doen.
Maar dat was het toch niet helemaal.
Inmiddels eet ik weer gewoon drie keer per dag.
En eet ik een lekker toetje!
Prima eten, niks erg weinig! Al is dit "vlees"natuurlijk "nepvlees".
Het enige wat ik weinig eet is suiker.
Want al waren de maaltijden best gezond, koffie zonder iets zoets was toch erg moeilijk.
Zo zie je maar hoe snel je jezelf iets aangeleerd hebt!
Ik begon met fudge te maken , die in de diepvries te zetten, en mezelf elke keer één stukje te gunnen bij de koffie.
Inmiddels lust ik de koffie best zonder iets zoets, en anders eet ik er gewoon een appeltje bij.
Laatst kwam ik een leuk recept tegen ( als je het wil maken, er staat een 1 tje te veel bij de boter, het moet natuurlijk 175 gram zijn), zodat ik toch weer eens ging bakken.
Uit een kinderkookboek ( van de winkel met het matroosje), dus dat ging prima.
 En het glazuur was ook heerlijk!
Maar ja, dan staan ze op tafel, je neemt er eentje bij de koffie....en dan ben je verkocht!
Ik at er die dag maar liefst vier!
Dus mocht ik weer bak zin gaan krijgen..toch maar weer recepten zonder ( of met weinig ) suiker.
Oja, inmiddels mag ik vertellen dat mijn gewicht onder de 70 zit!
En al dacht ik totaal geen last te hebben van dat beetje meer...dit voelt toch wel weer heel fijn!
Dit is overigens het boek dat bij de miniworteltaartje op de achtergrond te zien was.
Ik nam het mee bij de bieb, en geniet nog steeds van elke bladzijde!
Hoe deze mensen van huis en tuin genieten is echt geweldig om te zien!
Ook hier begin de tuin ( eindelijk) zijn pracht te laten zien.
Altijd weer mooi.
De wilde bloementuin deed het niet echt lekker dit jaar, het bleef veel te lang te droog in het voorjaar, zodat er niet veel ging kiemen.
Maar alles bij elkaar levert het toch een mooi plaatje op.

Helaas missen we iets bij deze foto's....


Tja, en dan word het toch geen gewoon blogje...
Dat gekke poezebeest, wat overal bij wilde zijn...
Wat zo'n geweldig leventje had...
Die is er niet meer...
Ze was de laatste tijd wat magerder, kreeg ander voer omdat dat beter was voor haar niertjes, ze was wat langzamer, maar genoot nog volop en was altijd in de buurt van iedereen die in de tuin ging werken.
Helaas vond de dierenarts de laatste keer dat we geen keus meer hadden...het beestje ging lijden.
En dat wil je natuurlijk niet!
Dus namen we een moeilijke beslissing.
Wat kun je zo'n beestje ( wat een heel groot deel uit maakte van de jeugd van onze kinderen)ongelooflijk missen!
Elke keer als ik thuis kom ligt er een knoop in mijn maag.
Voor het eerst buiten zitten zonder het gezelschap van Poespoes.
Het was zo gewoon.
Even een knuffel, een aai.., gewoon even om je benen draaien.
Een beestje van een paar dagen oud, gevonden tussen het hout, grootgebracht met een spuitje met baby kunstvoeding.
Ze heeft het fijn gehad, en wij met haar!

Dag lieve Poespoes, je was een geweldig Poezebeest!

Ik wilde het eerst hier helemaal niet vertellen, maar ja, ze was hier nou eenmaal regelmatig te zien, vandaar dat ze hier nu ook nog even genoemd mag worden.

Lieve mensen geniet van jullie geweldige huisdieren!
En alsjeblief..ga nou geen reacties schrijven van: het is maar een kat, dat weet ik ook wel.
Net zoals ik weet dat het voor mensen die geen kat hebben ( of mensen die überhaupt niks met dieren hebben), niet te begrijpen is dat je zo'n beestje verschrikkelijk kunt missen.
Dus schrijf maar geen reacties over Poespoes.
Volgende keer ( hoop ik), weer een gewoon blogje!

Groetjes, Franca.











vrijdag 9 juni 2017

het poppenhuis

Daar ben ik, met een nieuw berichtje na een best lange tijd.
Nog een keertje proberen, omdat er zulke lieve reactie kwamen.
En omdat ik het toch eigenlijk nog steeds erg leuk vind, dat bloggen.
Zet maar een kopje koffie of thee klaar, want het gaat even duren ben ik bang.
Kijk toch hier!
Schrijf je ( heel voorzichtig), dat je een nieuwe hobby hebt, en dan krijg je dit.
Hoe lief!
Poppenhuismeubeltjes die een mensenleven lang bewaard zijn, die ik nu zomaar krijg.
Ik ben er echt zo blij mee.
Deze meubeltjes hebben eraan meegewerkt, dat ik het toch nog even ga proberen.
Dank je wel lieve Ria!


 Tja, dat poppenhuis...
Altijd een ( stiekeme) droom van mij, een poppenhuis.
Maar ja, dat is natuurlijk niet voor mij.
En had ik het al gehad over een tuttig imago?
Bovendien heb ik het gewoon nog te druk.
en, en en..en toen kocht mijn beste vriendin een poppenhuis.
Nota bene op mijn advies ( ik had het zien staan).
De ochtend voor ze het kocht mailde ik haar nog:"mocht je het niet willen, dan koop ik het".
Maar ze kocht het wel.
En wat was (is) het mooi!
Ik kocht wat poppenhuispoppetjes op marktplaats, en zocht het boek van die twee breiende mannen op ( daar stond toch iets van een poppenhuis in).
Met het idee om iets voor haar te gaan maken, maar langzaam ging het broeien.
Zou ik...maar dat is zo duur..en het is toch niet echt nodig...


En dan ben je aan het snuffelen op marktpaats en kom je dit tegen:
Een soort pakket wat al gedeeltelijk in elkaar heeft gestaan ( en dus beschadigd is), maar volgens de verkoper kan het een compleet poppenhuis worden!
Voor 25 euro ( door biedingen werd het later helaas nog wat meer).
En ik heb een handige man, die ( als ik het hem een week later beken, dat ik eigenlijk ook wel een poppenhuis zou willen), meteen mee in de auto stapt en de doos ( wel een hele grote doos), meteen mee gaat ophalen.

Thuisgekomen snuffel ik de hele doos door.
Genieten!
De dame heeft al heel wat meubeltjes in elkaar gezet.
Keurig volgens de aanwijzingen in een van de bijbehorende boeken.
Ik droom intussen weg bij alle prachtige sites over poppenhuizen, en wat je er allemaal voor kunt maken.
Het echte poppenhuis moet nog even wachten, manlief heeft nog zoveel te doen.
Maar bij een hele aardige dame vind ik een soort minipakketjes om piepkleine dingetjes voor in het poppenhuis te knutselen.
Dat geeft avonden vol knutselplezier samen met mijn beste vriendin.
En elke keer even neuzen natuurlijk, hoe mooi haar poppenhuis nu weer geworden is.
 Intussen vier ik mijn verjaardag , en hoewel het poppenhuis dan nog niet klaar is ( sterker nog, we zijn er nog niet aan begonnen), hebben een aantal mensen al lucht gekregen van mijn nieuwe hobby, en krijg ik al allerlei dingen die met een poppenhuis te maken hebben.
Hoe heerlijk!
Tenslotte besluit manlief: we beginnen !
Ondanks al het andere werk wat nog op hem wacht, wat fijn!
Maar dan zie je het pakketje hout...
O jongens, moet dat nou nog een poppenhuis worden?
Door het uit elkaar halen, zijn alle behangetjes beschadigd ( en dunne houten stukjes zoals bij deuren, afgebroken), manlief besluit alles maar af te schuren.
 Maar dat is ongelooflijk veel werk.
Ik besluit om het behang alvast af te steken.
Grappig, het is net verbouwen in het kleine!
Maar langzaam groeit de nette stapel, en krijgen we een net pakket.
Als je nou dacht hier een compleet poppenhuis te zien, kom je bedrogen uit.
Er moet intussen ook gegeten worden ( en graag lekker), en gewerkt bij de baas.
 En na een voor ons beide erg pittige werkweek ( vertel ik later misschien nog wel over), gaan we zelfs op stap!

 Drie keer raden waar naar toe?
Naar Breda, waar mijn vriendin een week eerder was, en die vertelde van een poppenhuismuseum in het poortgebouw van het begijnhof.
Het begijnhof, waar we die aardige dame ontmoette, die een bewoonster bleek te zijn.
Wat een mooie ontmoeting, zoiets maakt je dag!
Wat is dat hofje prachtig.
En wat een mooi idee.
Is dit misschien waar we naar terug moeten?
Om onze ouderen een fijne oude dag te geven?
Wie weet...
Terug naar het poppenhuismuseum.
Wat prachtig!
Het is maar heel klein ( twee kleine zaaltjes), maar ik kon wel uren blijven kijken.
 http://www.cultuurbehoudbreda.nl/miniaturen-en-poppenhuismuseum-breda/
 Naar het poppenhuiskastje in het kastje ( het kastje waar een poppenhuis in gemaakt was, volg je het nog).
Compleet met boek hoe het ontstaan is ( het kastje van tante Joke).

En heel erg onder de indruk van het verhaal van het grachtenpand poppenhuis van een Joods meisje.
https://vimeo.com/65884788

 http://cultuurbehoudbreda.nl/wp-content/uploads/2014/06/tragiek-joods-poppenhuis.pdf


Een miniatuur van een huisje op het begijnhof.

Een groot feest, wat een heerlijke dag.
Niet alleen bij het begijnhof hoor, Breda heeft nog veel meer te bieden.
Een kasteel, een prachtig wandelgebied ( dat deden we jaren geleden al eens, maar gaan we binnenkort nog eens over doen), en hele mooie winkels.
Er blijkt ook een geweldige winkel te zijn met poppenhuisspulletjes, maar die was helaas gesloten.
Dar gaan we nog een keer op terug.

 Als je zoiets gezien hebt, lijkt onderstaande nog niks.
Is ook zo, maar in mijn dromen...
Het is gewoon echt heel leuk om het langzaam te zien groeien.
Om samen met manlief te bouwen, met je beste vriendin knutselavondjes te hebben.
Tja, ik heb er een hobby bij.
En die zal hier vast regelmatig voorbij komen.
Maar het is geen poppenhuisblog.
Dus na dit ( lange en vermoeiende) blogje, gaan we over tot de orde van de dag.
Met af en toe...

Echt, het komt goed!
 Aardbeien , alweer uit eigen tuin, en een fijne pauze met een mooi tijdschrift.


Leesvoer, waar ik anders niet snel bij uitgekomen was.
 En ander leesvoer.
Nog een gezinnetje, dan heb ik al mijn ( vroege) vakantie.
Tijd om aan het poppenhuis te werken, en er staat nog iets groots op het program.
Maar daarover later meer.
Voor nu: geniet , van mooi weer, en van fijne ontmoetingen ( ik had er gelukkig heel veel de laatste tijd).

Lieve groetjes, Franca.


zaterdag 27 mei 2017

groots genieten van het kleine

Even geduld, vroeg ik....
Het werd wel erg lang.
Alles gaat goed hier hoor, er is soms gewoon zoveel te leven, dat ik de kans niet zie om jullie op de hoogte te houden.
Binnenkort staat er ( voor ons) iets groots op het program, maar nu geniet ik nog even in het kleine...
Eerlijk gezegd was ik zelfs een beetje huiverig om dit te delen.
Een poppenhuis, hoe tuttig kun je worden?
Nou, best tuttig, maar wat is het leuk als je door het poppenhuis virus gegrepen word!
Dit keer ga ik jullie niet zo lang laten wachten, beloofd!
Nu is het ochtend en moet ik ( met plezier hoor) echt gaan werken, op naar een fijn gezinnetje, lieve ouders, schatten van kindjes.

Fijne dag en tot snel!
groetjes, Franca.

zaterdag 29 april 2017

nog even geduld


Paasrommeltjes aan de kant.
Er komen nieuwe plannen aan...fijn dat er dan een vriendin is die nog genoeg dun garen in huis heeft ( en de nodige brei en haakpennen), die je zomaar mag hebben/lenen!
Als je toch met manlief in de bouwmarkt bent ( voor een grote aankoop), lijkt het gewoon heel rechtvaardig om die leuke kleurtjes ook in de karretje te leggen..
Toch moet ik nog even geduld oefenen..
Omdat dochterlief aan iets heel belangrijks gaat beginnen, heeft haar lieve papa maar liefst twee naaimachines tip top in orde gemaakt.
Een was nog een cadeautje voor haar slagen ( ja inderdaad alweer zowat een jaar geleden).
Een echte industriële naaimachine ( wel uit het jaar blok), die natuurlijk het nodige werk meebracht.
De naaimachine van de foto kocht dochterlief zelf ( in een kringloopwinkel), maar ook die bleek nog het nodige werk te geven.
Uiteindelijk moesten vijf dingen gemaakt worden ( waaronder de motor) en twee dingen vervangen ( lang leve internet , om de meest onmogelijke onderdelen toch nog te kunnen vinden), deze machine werkt inmiddels.
Vandaag hoopt manlief ook de andere helemaal top af te kunnen leveren!
Voorzichtige start.
Niet helemaal overtuigd dat ik het goed doe, maar ik rommel nog wat verder.

Wat oude woonbladen, en een minibreiwerkje,en een nostalgische dvd,daar kan ik nou gewoon gelukkig van worden.

Echte breisters onder jullie,klopt dit?
Het is het patroontje van het tweepersoonsdekentje.
In eerste instantie leek het anders te gaan worden, maar ik ben natuurlijk geen echte breister, maar een aan-rommelaar, hebben jullie er meer kijk op?
Vorige breiwerkje (het vaatdoekje voor Purperpolletje), is klaar en naar de nieuwe eigenaresse.
Bij haar is nu een leuke post te lezen!
 En Purperpolletje: dit is mijn aanrecht nadat ik het weer op orde had gemaakt!
Die foto van hier voor is te erg voor woorden.
Vandaar alleen deze.
Kom je thuis van even gezellig koffie drinken met je beste vriendin, blijkt dat oudste, jongste en het vriendinnetje, eieren hadden gebakken en oudste ( hongerlap eerste klas), had schijnbaar nog een extra ontbijtje met havermout gehad ( weet je hoe erg dit aankoekt en plakt als het even zit).
Aanrecht was netjes vooraf, en de vaatwasser leeg, maar die aanrecht netjes houden valt schijnbaar niet zo mee.
Het brandertje is om de gebakken ei lucht wat te minderen...
Maar toch...het is fijn om nog kinderen thuis te hebben ( al zou wat meer opruimen fijn zijn)!
Ik zie ze echt hoor, die altijd keurig nette aanrechten ( bijvoorbeeld bij mijn beste vriendin, en in gezinnetjes ,waar net een eerste kindje geboren is), maar hier zal dat wel nooit gebeuren, geen punt, we eten lekker en uiteindelijk komt het altijd wel weer goed.
 Kijk, hier gingen de grote aankopen bij de bouwmarkt naar toe.
Het gat wat bleef nadat we de veranda af moesten breken is nu weg.
Een schutting is niet hetzelfde als een veranda, maar we zitten in ieder geval weer uit de wind!
Die man van mij zou tien handen en drie keer zoveel uren in een dag moeten hebben, dan kreeg hij ( misschien ) alles voor elkaar wat nog gedaan moet worden.
Daarom wacht ik geduldig, want eens komt mijn tijd wel weer...
 Dit prachtig boeket kreeg ik van mijn nichtje, die gezellig op de koffie kwam.
Ik zei het al vaker: lieve vriendinnen zijn goud waard!
Nog twee dagen vrij en dan komt de drukke periode op het werk.
Veel wijkgezinnetjes en steeds een dag langer werken als volgens mijn contract.
Fijn om dan intussen thuis lekker aan te prutsen.
Hebben jullie al een idee wat mijn verjaardagscadeau gaat worden?
Waar ik al voor aan het breien ben?
En manlief ( als de grote projecten klaar zijn), me mee gaat helpen?
Laat ik in ieder geval alvast zeggen: Ik heb er zin in!

Fijn weekend!
groetjes, Franca.